Gising.Ligo.Kain Alis.Uwi.Tulog

Masarap bumiyahe, maraming kang makikita, marami kang masasaksihan sa kalsada, marami kang makikilala. 

Araw araw na ritwal ko na yang mga yan, ngayon ko narealize na mahirap magtrabaho, mahirap kitain yung pera na hinahangad ng karamihan. Minsan, ang hirap gumising at tumayo para pumasok, minsan nawawala yung desire mo na kumita ng pera, kasi marerealize mo na di naman pera yung sole purpose kung bakit ka nagtatrabaho, maaaring isa alng yun sa dahilan ng tao kung bakit ka nagtatrabaho.

Umpisa pa lang to ng buhay ko bilang isang empleyado, marami na agad akong nakitang disadvantage neto, kaya naman di ko pangarap na maging emplayado habang buhay, i want to be my own boss someday. Soon. Sana.

Yeah.

Monday- 1st day of training with Sir Aarone De Leon.

It was a blast, hindi mabigat yung training, then cool at good looking pa yung trainor. Ang sarap lang talaga pumasok sa work when you always see something pleasant everyday. Lels Puro games ang naganap, then introductions. Masaya tong araw na to, andaming break! haha

Tuesday

History of the company and stuff like house rules were taught this day. Nag pa-activity pa si Sir A, at ako pa yung team leader, lechugassss!

Wednesday

Nanlibre ata si Sir. Ice cream!

Thursday

Pinakilala kami sa batchmates namin. Nakita ko si krasss :) Pogi.

Friday

Tinesting na kami sa floor, NESTING!

What’s wrong with me?

forever alone

beben-eleben:

First job application: Passed!

Yey, may trabaho na ko. Kahapon nag sign na ako ng training agreement :D 2-10pm ang schedule ko. Okay na okay yun.

Thankful ako at binigay ni Lord yung hiniling ko.

1month training. 

Naalala niyo to?

I am ready, Promotion!

I am ready, Promotion!

I am ready, Promotion!

Kanta ni Spongebob sa movie :) Ayan na ang anthem ko ngayon. YEAH!

Ay Corporate attire nga din pala ang dapat suot, patay ako neto sa damit. aguy.

Epic talaga tong utak ko, may pagka malikot. Kanina nag apply ako sa CTI sa Commonwealth. Medyo matagal yung inantay ko, kasi hiring eh, Dagsa. Sobra.

Nung ako na, lima kaming aplikante ang pinapasok sa loob.

Una,The usual questions. Blah blahh.

Nung tinanong na nung HR staff yung final question:

” If you can be invisible for 24 hours, where will you go?”

Eto akong pasaway, 

“Well i’d probably go to prohibited places, like for example, I will go to the Men’s Comfort Room.”

Hahaha.

Jinustify ko naman yung sagot ko, sabi ko ano pa yung purpose ng invisibility kung di ka pupunta sa mga lugar na bawal at di mo napupuntahan kapag normal ka. Lels.

Natawa yung HR staff sa sagot ko. Napa “I know right” siya eh.

Ang aking BBF.

Harujusko, baka hanggang sa pagtatrabaho magkadikit kami neto. Balak naming magapply sa iisang company lang, gusto niya kasi, well syempre gusto ko din naman kaya lang paano namin mamimiss ang isa’t isa kung lagi kaming nagkikita? Gusto ko kasi yun eh, yung feeling na may namimiss ka o kaya yung feeling na may nakakamiss sayo. One of the best feelings in the world yun eh, yung tipong, you can’t wait to see each other, you will do everything para lang magkita :D *Pero  okay din siguro kung magkasama kami palagi :) Lels.

Natawa ako sa nanay ko, pinagiinternet ako para daw makahanap na daw ako ng trabaho. Hahaha. Syempre sinunod ko pa rin siya, nagpasa ako ng resume ko sa ilang companies na hiring. May tinext na rin akong kilala kung may vacancy sa kanila. OO daw, so ayun sa monday magwo-walk in ako. Kiber lang. Sawa na siguro si mama sa pagiging tambay ko, to think na 2 weeks pa lang ang nakalipas after graduation. Atat talaga yung mga yun eh. Sana maging okay sa monday :D Para di na ko mag-apply sa iba.

matabangutak:

Kulet nung pakiramdam na nahuhulog ka na sa isang tao no? Yung nag uumpisa ka ng tanungin yung sarili mo kung ano nga ba dapat ang gawin mo, nag uumpisa ka ng hanapin ang sarili mo sa kanya, na iimagine mo na ” Paano kaya kung kasama ko na siya sa buhay ko? ” Pero madalas yung mga ganyang…

Oh God Help Me.